Dag 8
De kraamhulp kwam voor de laatste maal. Ze heeft Daaf nog gewogen en zowaar is hij al 50gram boven geboortegewicht: de borstvoeding doet het goed! Of, zoals de kraamvrouw het omschreef: "Jij geeft geen melk, jij geeft slagroom!"
Toch best wat bezoek (tot 's avonds laat Thomas) dus morgen lekker uitslapen!

dag 9
Inderdaad lekker uitslapen, de eerste dag zonder professionele hulp. Maar dat ging natuurlijk allemaal best. Het aanleggen van Daaf gaat 2x prima, 2x met wat hulp en de overige voedingen gaan moeizaam. We besluiten hiervoor naar de huisarts te gaam, omdat we vermoeden dat het te maken heeft met het korte tongriempje.

dag 10
Peter moest naar zijn cursus, Agnes kwam invallen. Borstvoeding ging 's ochtends helemaal niet, maar de gemiste voeding werd 's middags en 's avonds helemaal ingehaald. Ook is de hielprik en gehoortest afgenomen.

dag 11
Met Daaf naar de huisarts vanwege zijn korte tongriempje. Hij heeft moeite met aanleggen; als hij eenmaal aanligt gaat het drinken prima. Dit lijkt te liggen aan de beperkte beweging van zijn tongriem. Maar de huisarts was hier niet van overtuigd en adviseerde een latatie-deskundige te raadplegen. Ook de buikpijn van Marleen is bekeken, maar niets gevonden.

dag 12
Marleen heeft koorts. Het bezoek uit Nijmegen tijdig afgebeld. Om 9:15 kwam de latatie-deskundige en vond de bewegingsvrijheid van Daaf's tong te gering en liet ons overwegen deze in te knippen. We kijken het een week aan om te zien of Daaf handiger wordt in aanzuigen.
Een uur later kwam de verloskundige om naar de koorts en buikpijn van Marleen te kijken. Ze wist niet wat het was, omdat de symtomen niet compleet zijn. We spreken af als de koorst boven 39 graden uitkomt dat we bellen.
's Avonds komt de koorts boven de 39 uit, maar Marleen voelt zich niet koortsig. Peter vertrouwd het toch niet en in overleg met Petra is besloten dat we naar het ziekenhuis gaan voor een echo. Om 23:30 worden we liefdevol ontvangen in het ziekenhuis door de verpleging die met Marleen te doen had, vele kenden haar nog van de bevallingstijd. Helaas kon de echo niet deze avond gemaakt worden, dus Marleen mocht (moest!) blijven en werd meteen aan een infuus met antibiotica gehangen. Dat was niet haar plan, ze wilde liever naar huis! Maar ze lieten haar niet gaan... Gelukkig hadden we Daaf en slaapspullen meegenomen, maar leuk is anders!

dag 13
's Ochtends werd dan eindelijk de echo gemaakt. De gynaecoloog kon uit de symptomen ook niets opmaken, maar hij vond snel een stuk achtergebleven placenta. De koorts was inmiddels verdwenen door de antibiotica, waardoor Marleen zich een stuk beter voelde. De operatie kon niet eerder dan de volgende dag om 11:15.
Daaf doet het intussen onverminderd goed: drinkt als een tierelier (als 'ie eenmaal aanligt), gewicht 3050gram, slaapt 's nachts 6 à 7 uur achtereen en maakt mooie gele poepluiers...

dag 14
Een vreemde dag. Marleen mocht vanaf 0:00 niets meer eten of drinken, en de operatie was pas na 13:00, twee uur later dan gepland. Maar het ging allemaal goed, en gelukkig (want dat was ook nog niet helemaal duidelijk) mochten Marleen en Daaf rond 18:00 naar huis. Tegelijk met de operatie van Marleen is Daaf's tongriempje geknipt (de aanhouder wint!). Agnes heeft Marleen overdag gezelschap gehouden en aan het eind van de middag hebben de ouders van Peter dit overgenomen. Ook hebben zij Marleen en Daaf thuisgebracht, waar Peter net terugkwam van een dagje werken. Eind goed, al goed! Om 21:30 is Marleen na het voeden van Daaf (hij drinkt inderdaad een stuk makkelijker!) uitgeput gaan slapen...

Volgende week